Hoxe dediquei a primeira ollada do ano ó castelo de Praga, alá no cimo de Malá Strana, na outra beira do río. Sorrín. E de súpeto reparei en que, dentro dun mes, seis personiñas máis o estarán contemplando comigo. E iso fíxome sentir seis veces máis feliz.
As pizzas de Národní Třída están máis ricas ca nunca, o desxeo volve deixar ó descuberto a beleza das rúas e estes pequenos momentos de optimismo compensan a angustia ante o derradeiro exame.
Teño a impresión de que, a partir deste mércores, a miña vida na capital do Moldava vai crecer e cambiar.
(Esperemos que para ben...)
me gusta la foto...
ResponderEliminary es que, eso de crecer...es que ``qué mayor te estás haciendo´´ cousiña!
sigo pensando que las pizzas de muzeum son mejores...siempre!
oooooolvídate!!
ResponderEliminarNarodni Trida for ever
ya verás como crecemos ambas entre cuatro paredes con sofá y chimenea, vistas a Namesti Miru y el Medusa a la vuelta de la esquina...